چیزهایی که برام جالبه
مطالب علمی، مذهبی، سیاسی، اجتماعی، اما جالب
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: محمدطیب - ۱۳٩٢/٢/۱۳

خیلی دلم میسوزه بر این همه مظلومیت، دلم می‌گیره از این همه غربت.
آخه می‌دونی چیه وقتی سالروز شهادت یا رحلت یکی از بزرگان می‌رسه، شبکه‌های تلوزیونی، آرمشون رو سیاه رنگ می‌کنن. از صدا و سیما مارش غم پخش می‌شه، روزنامه‌ها یه نوار سیاه در گوشه صفحاتشون چاپ می‌کنن؛ به نشان عزادار بودن. مجالس یادبود اون شخص از بین ما رفته با صلوات و فاتحه خوانی برای شادی روحش برگزار می‌شه. مردم سیاه می‌پوشن. در چهرهاشون غبار غم را می‌شه دید.


اما یه نفر هست؛ باینکه حاصل عمر امام خمینی قدس سره بود. ولی هیچ شبکه‌ی تلویزیونی آرمش را اون روز سیاه نمی‌کنه. با اینکه تنها غیر معصومیه که امام در عزاش گریه کرد؛ لکن هیچ آهنگ غمی از رسانه‌ها پخش نشد. حتی هیچ روزنامه‌ای نوار سیاه رنگ به گوشه یکی از صفحاتش حتی اضافه نکرد.
تا اینجای قضیه که خیلی خوبه اگر به همین اندازه باشه. کاش در همین حد بود. خیلی‌ها تو این روز خوشحال هم هستند. (پناه بر خدا) حتما می‌پرسید کیا؟ معلمها. آره چون روز اونهاست و گرفتن هدیه خوشحال می‌شن. این رو می‌شه از برق شادی درون چشمهاشون دید. یا از سکوتی که می‌کنن. و موقع تشویقشون اصلا به دانش‌آموزاشون یادآور نمی‌شن که به جای تشویق اونها باید معلمی را تشویق کرد که به خاطر علم‌اموزیش، خونش را به ناحق ریختند.
حیف و صد حیف، در این بین دانش‌اموزان هم خوشحالن. هر کدام یه هدیه گرفتن. مستضعفهاشون به دسته گل اکتفا کردن. اما سراغ دارم هدیه‌های یه دست بشقاب آرکوپال و یه پلاک طلا. سراغ دارم معلمی رو که گفته بود شما چرا گل آوردید؟!.
گروه نمایش مدرسه هم در پی تدارک اجرای یک نمایش طنز برای شاد کردن معلمین و دانش‌اموزان در این روز هستند. بابا! سراغ دارم مدرسه‌ای رو که برای روز معلم،  دانش‌اموز آمد جلو و با تعریف کردن لطیفه‌ای (جک) که در اون لطیفه لباس مقدس روحانی به تمسخر گرفته شده بود. روز معلمی که جنش گرفتی بابت ریخته شدن خون یک روحانی بوده. و بدتر از همه سکوت سنگین اون معلمی که وقتی این رو می‌شنود هیچ نمی‌گوید و می‌خندند.
بله برادر من، خواهر من، استاد من، معلم من، اگر روز معلمی هست به خاطر زحمات او بود. او که مطهر بود و مطهر رفت. از کجای مظلومیت بگم شاید به همین خاطر بود که امام خمینی قدس سره الشریف فقط در عزای او گریه کرد. آخه امام خمینی قدس سره در عزای هیچیک از آشناهاش حتی پسرش حاج آقا مصطفی گریه نکرد. اما روز شهادت معلم شهید علامه مرتضی مطهری گریه کرد.

همه مدارس و معلمها و دانشگاه ها و اساتید اینگونه نیستند. اما با اطمینان می‌گویم که وضعیت غالب اینچنین است.

برای شادی روحش فاتحة مع الصلوات

مطالب اخیر:
کدهای اضافی کاربر :



***************************
چارشنبه سوری نظافت یا حماقت






تماس با ما