چیزهایی که برام جالبه
مطالب علمی، مذهبی، سیاسی، اجتماعی، اما جالب
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: محمدطیب - ۱۳۸٧/۸/٦

آن روزها دخترم پنج سال داشت، بعد از اینکه از مهد قرآن آمد با تعجب از من پرسید: «آیا خدا هیولا است.» گفتم: «دخترم این چه سؤالی است که می‌پرسی. معلوم است که خدا هیولا نیست.» دخترم گفت: «پس چرا خانم مربی به ما گفت: از خدا بترسید. پس حتما خدا هیولا است و شاید ما را بخورد.» پرسیدم: «چه چیزی باعث شد که بگوید از خدا بترسید؟» جواب داد: «ابتدا آیه اتقوا الله را حفظ کردیم، سپس او آن را ترجمه کرد و گفت یعنی از خدا بترسید. حالا برای چه باید از خدا بترسیم. آیا خدا هیولا است؟» پاسخ دادم: «نه خدا هیولا نیست، بلکه خداوند متعال ما را دوست دارد و بهترین دوست انسان است.»
سپس به فکر فرو رفتم. زیرا تا آن لحظه من هم فکر می‌کردم که اتقوا الله یعنی از خدا بترسید حالا می‌دیدم که چه سرانجام خطرناکی در پی این ترجمه اشتباه وجود دارد. با این ترجمه کودک از ابتدا خدا را هیولا دیده و از او می‌ترسد و نمی‌تواند به طرف حضرت حق گرایش پیدا کند. چاره‌ای نبود، باید به سراغ کتاب لغت می‌رفتم.
المنجد را برداشتم ماده وقی یقی را یافتم. زیرا اتقوا از همین ماده است که به باب افتعال رفته و در آن باب صیغه امر حاضر در جمع مذکر مخاطب بسته شده است. در مقابل وقی یقی نوشته شده بود: صانه یعنی نگه داشت او را.
در این لحظه به یاد آیه‌ای دعایی که همیشه در قنوت نماز می‌خواندم افتادم که در آنجا از همین ماده (وقی یقی) به این شکل استفاده شده است. ربنا آتنا فی الدنیا حسنة و فی الآخرة حسنة و قنا عذاب النار (بقره، 201) یعنی خدایا به ما بده در این دنیا حسنه و در آخرت حسنه و نگهدار ما را از عذاب آتش. در این آیه شریفه از این ماده به معنی نگهداری استفاده شده است. نتیجه گرفتم که اتقوا الله هم باید اینگونه ترجمه شود: «احترام خدا را نگهدارید»
سپس سؤالی در ذهنم ایجاد شد که آیا خدا انسان مؤمن را دوست دارد؟ یا اساساً خدای متعال انسان را دوست دارد؟
در این راستا متوجه آیه‌ای شدم که در آن خداوند متعال صفات مؤمنین را بیان می‌فرماید: یحبهم و یحبونه (مائده، 54) دوست دارندش و دوست دارد او آنها را. از این آیه به راحتی نتیجه گرفته می‌شد که خداوند متعال انسان‌های مؤمن را دشمن نمی‌دارد بلکه دوست هم دارد.
اما برای اثبات محبت خداوند متعال به کلیه بندگانش نیاز به دلیل عقلی بود: دلیلش اینکه اولا کارهای خداوند متعال بی حکمت نیست، و با خلقت انسان در پی به انجام رساندن آن حکمت بوده است. ثانیا خداوند متعال تمام انسان‌ها را با فطرتی سالم آفریده است. و حتی به خود تبریک هم گفته است. تبارک الله احسن الخالقین. ثالثا خداوند انسان‌ها را دوست داشته که برایشان پیامبری از جنس خودشان در میان ایشان مبعوث کرده تا اوامر و نواهی الهی را به آنها برساند. رابعا عصیان و گناه دلیل دوست نداشتن خداوند است. از آنجایی که انسان مرتکب گناه می‌شود و ناسپاسی می‌کند موجبات دوست نداشتن خداوند متعال را فراهم می‌سازد.
نتیجه این می‌شود که خداوند نه تنها انسان بلکه تمام مخلوقات خود را دوست داشته که آفریده است. اما در این آزمایش هر کدام که سربلند بیرون بیایند دوست داشتن موقت به دوست داشتن دائمی تبدیل خواهد شد و مصداق آیه یحبهم و یحبونه را با خود خواهند داشت و الا دوست داشتن موقت به غضب دائمی بدل می‌گردد.


محمدطیب
3/9/86

مطالب اخیر:
کدهای اضافی کاربر :



***************************
چارشنبه سوری نظافت یا حماقت






تماس با ما